Porto turları

Porto'ya vardığınızda ilk fark ettiğiniz şey ışık değil, duvarlardır. Sabahın nemi henüz üzerlerindeyken çiniler başka türlü parlar, öğleden sonra güneşi vurunca başka türlü. Şehri gezmenin en doğru yolu aslında yukarı bakarak yürümek: bir cephede mavi-beyaz bir azulejo deseni, hemen yanındaki binada rengarenk bir sokak sanatı müdahalesi. Porto, kendini anlatmak için kelimeye değil, duvara güveniyor gibi.

Douro Nehri şehri ikiye ayırır ve akşamüstü herkes bir kenarda toplanır: Ribeira tarafında dar sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar, nehre bakan küçük meyhaneler; karşıda Vila Nova de Gaia'nın şarap mahzenleri, Port şarabının kokusu sokağa taşar. Dom Luís I Köprüsü'nün üstünden geçerken iki yakayı birden görürsünüz, ve genelde insanlar bir süre orada durup sadece bakar. São Bento tren istasyonuna girmek bile bir gezi sayılır, duvarları baştan sona çinilerle kaplı, şehrin tarihini resimler halinde anlatır.

Çini konusuna gelince, burası gerçekten kendi başına bir dünya. Cami ve Endülüs etkili motiflerden başlayıp, kiliselerin cephelerini süsleyen dini sahnelere, oradan da bugünün duvar ressamlarının bıraktığı izlere kadar uzanan bir çizgi var. Bir binaya bakıp hangi döneme ait olduğunu, hangi ustalık geleneğinden geldiğini anlamayı öğrenmek, şehri bambaşka gözle görmenizi sağlıyor. Igreja do Carmo'nun yanından başlayıp şehir merkezinin dokusunu takip eden bir yürüyüş var elimizde, tam da bunu yapıyor: cephe cephe, dönem dönem, tekniği ve boyayı konuşarak ilerliyor.

Clérigos Kulesi'nin merdivenlerini çıkıp şehri tepeden görmek, Livraria Lello'nun ahşap merdivenlerinde durup bir kitapçının nasıl bu kadar fotoğraflanır hale geldiğini merak etmek, ya da sadece bir pastelaria'da pastel de nata yiyip sokağı izlemek. Porto, aceleyle gezilecek bir şehir değil, biraz yavaşlayıp duvarlara bakmayı seven biri için düşünülmüş gibi.